Szkoła Wielka San Rocco przedstawia bardzo ważny monent w historii malarstwa weneckiego XVI wieku: aby udekorować Salę Hotelową ogłoszono konkurs, w którym udział wzięli najsławniejsi aktywni malarze w Wenecji. Uczestniczyli w tym konkursie Tintoretto, Paolo Veronese, Federico Zuccari, Giuseppe Salviati, Andrea Schiavone. Wygrał Tintoretto, który zręcznym działaniem podarował Szkole ogromny obraz, jeden z najważniejszych z cyklu, a który był bardzo doceniany pod względem niewątpliwej wartości artystycznej, która nie mogła być odrzucona, przekonując znawców, aby nie zmieniać stylu innych obrazów.

Nazwa "Scuole" identyfikowane są w Wenecji nie z instytucjami szkolnymi, lecz jako dobroczynne stowarzyszenia laików i towarzystw pomocy różnych korporacji profesjonalnych, których było prawie 400 w czasach maksymalnego splendoru Republiki Weneckiej. Każde bractwo miało swą siedzibę w pałacu bogato udekorowanym, dedykowanym swym świętym patronom, których inspirowały liczne dzieła sztuki pochodzce od najsławniejszych działających artystów.

Z tyłu budynku Szkoły San Rocco znajduje się Kościół San Pantalon, z niedokończoną fasadą, a który przechowuje w swym wnętrzu dzieła Veronese, Palma il Giovane, Antonio Vivarini oraz najważniejsze dzieło Fumiani, zwane "il Fumoso", z szerokim użyciem ciemnych i sfumatych kolorów zawierające ponad 60 obrazów, ozdabiających obszerny sufit. Idąc dalej wzdłuż małego mostu San Tomà, dojdziemy do posiadłości Carlo Gordoni ogromnej sławy literackiej Wenecji i teatru włoskiego, dziś siedziba Międzynarodowego Instytutu Analiz Teatralnych. W końcu w Campo San Polo znajduje się o jednakowej nazwie kościółek, pochodzący z IX wieku, ale odrestaurowany w XIII wieku, który jako cenna szkatuła, przechowuje w swym wnętrzu mały skarb, gromadzący dzieła Tintoretto,Veronese i Tiepolo.