W ujściu Kanału Grande na lagunie, po przeciwległej stronie Placu Św. Marka, na wyspie Giudecca, znajduje się Bazylika Santa Maria della Salute, widoczny punkt odniesienia krajobrazu weneckiego w śnieżnobiałej barwie i w największej zgodzie w stylu klasyczno renesansowym, który wyróżnia się bardzo w paśmie miejskim.

Budowę rozpoczęto w 1631 roku, według projektu Baldassarre Longhena, w podziękowaniu wszystkich mieszkańców Wenecji, którą dotknęła zabójcza epidemia dżumy, ślubując Matce Boskiej wybudowanie nowego i pięknego kościoła za wsparcie swą pomocą.

Wenecja dotrzymała obietnicy i wzniosła majestatyczny i okazały kościół: w planie centralnym na bazie ośmiokątnej wznosi się ogromna kopuła w stylu weneckim, towarzyszy jej mniejsza kopuła na prezbiterium, na którego bokach zbudowano bliźniacze dzwonnice.Wokół większej kopuły charakterystyczne koncentryczne ślimacznice z marmuru.

We wnętrzu cenna posadzka z marmurów polichromicznych oraz dzieła Tiziano i Tintoretto. Na końcu Giudecca mieści się Urząd Celny, zbudowany w XV wieku i odrestaurowany w XVII wieku, gdzie kontrolowano towary pochodzące drogą morską. Powstał w formie trójkątnej, by nawiązywać do formy dziobów okrętowych, obecna w punkcie wychylającym się ku lagunie statua przedstawiająca "Szczęście" żądzące światem, złoty globus podtrzymywany przez dwa olbrzymy.