Był rezydencją Dożów i przywódców politycznych Wenecji, oraz siedzibą Rządu Republiki Serenissima, a także Sądu i więzienia, zbudowany został w XIV wieku, ale powiększony i głęboko zmodyfikowany z końcem XVII wieku. Fasady ozdobione są białymi i różowymi marmurami nadając rytm architektoniczny pierwszemu piętru z eleganckimi arkadami gotyckimi. W rogach znajdują się grupy rzeźbiarskie w wypukłorzeźbie.

Do wnętrz Pałacu wejdziemy poprzez bramę Porta della Carta, tak zwaną w odniesieniu do biurokracji, która wprowadzi nas na dziedziniec z arkadami zwany Foscari, biorący nazwę od Doży, naprzeciw którego wznoszą się sławne schody Scala di Giganti prowadzące na piętro szlacheckie z dwoma statuami po bokach Neptuna i Marsa.

Na szczycie schodów Scala d'Oro del Sansovino zaczynają się następujące sale Pałacu Książęcego, między innymi Sala delle Quattro Porte, Sala del Collegio i Anticollegio, Sala del Senato, Sala del Consiglio dei Dieci, Sala della Busola i bardzo obszerna Sala del Maggior Consiglio około 1340 metrów kwadratowych, gdzie gromadził się Parlament Serenissima Repubblica Veneziana. Dziś sala przechowuje portrety Dożów weneckich i obraz Paradiso sławnego Tintoretto.

W Pałacu Dożów mieściły się także więzienia republiki: Pozzi (Studnia) i Piombi (Sklepienie ołowiane) oraz Prigioni Nuove (Więzienia Nowe). Pozzi mieściły się na parterze i przeznaczone były dla kryminalistów. Piombi, tak zwane ponieważ miały sufity ołowiane, miały formę więzienia mniej surowego dla pospolitych ludzi, którzy mogli zabrać ze sobą dobra osobiste, a w niektórych przypadkach, także swą działalność.