Po nadejściu władzy cesarskiej, Sorrento zostało jednym z bardzo cenionych centrum przez arystokrację rzymską. Poza willą Pollius Felix na Capo di Sorrento były także i inne ważne wille, między innymi ta cesarska, która prawdopodobnie znajdowała się na małym przylądku i dzieliła Marina Grande na tym obszarze portu. W willi tej przebywał wygnaniec Korneliusz Agrippa bratanek, Oktawiana Augusta. W 79 roku n. e., Sorrento poniosło poważne szkody spowodowane przez trzęsienie ziemi i najsławniejszą erupcją Wezuwiusza, która spowodawała zniszczenie Ercolano i Pompei, a także zaznaczyła symbolicznie koniec wieku okazałego luksusu i lenistwa.

Jak i inne nadbrzeżne wille rzymskie, willa Pollius Felix miała swoje nabrzeże morskie, kadź, (w której hodowano ryby na przyjęcia) i świątynię poświęconą nimfom (nimfeo), aby stworzyć nimfeo potrzebne było dokonanie adaptacji małej zatoki. To spojenie jest nazwane "Basen Królowej Joanny" dlatego, że według tradycji ludowej (nie potwierdzonej) przychodziła tutaj często i chętnie zanurzała się, z dala od niedyskretnych wzroków. Królowa Joanna II Anjou Durazzo, rządziła Neapolem między XIV a XV wiekiem.  [ Dalej...]