Jest jednym z najważniejszych monumentów architektonicznych pozostałych po całej klasycznej starożytności: jego imitacją jest Panteon w Paryżu i wiele innych budowli neoklasycznych (jak np. Bazylika Św. Franciszka z Paola na Placu Plebiscytowym w Neapolu). Ma kształt koła wokół, którego rozciągają się kaplice boczne, na których wznosi się półkolista monolitowa kopuła całkowicie udekorowana kasetonami wykonanymi z kamienia.

Wejście jest poprzedzone przez klasyczny pronaos z trzynastoma kolumnami antycznymi, monolitowymi z granitu. Portal wejściowy u swych boków ma jeszcze oryginalne gzymse kamienne. Skonstruowany został początkowo przez Agrippę w 27 roku p.n.e. i odbudowany przez imperatora Adriano w II wieku naszej ery. Ograbiony podczas inwazji barbarzyńskich, został przekształcony w kościół chrześcijański w VII wieku naszej ery, by uchronić go od zniszczenia. W kaplicach wokół korpusu centralnego strzeżone są grobowce Królów Włoch i grób Raffaello Sanzio, największej sławy włoskiej sztuki renesansowej wraz z Michelangelo.

Na placu znajdującym się przed Panteonem mieści się fontanna zrealizowana przez Giambattista della Porta w 1578 roku, na której umieszczono oryginalny obelisk egipski, pochodzący ze Świątyni Izydy, w pobliżu znajdują się: Kościół della Maddalena, w stylu rokokowym; Kościół Santa Maria sopra Minerva, z kaplicą Cappella Carafa pokrytej freskami przez Filippino Lippi; Galeria Doria Pamphili, z pałacem o tym samym imieniu, z ważnymi obrazami Annibale, Carracci, Velasquez, Caravaggio, Hans Memling.