W zejściu w stronę wybrzeża, znajduje się inny mały kościół San Rocco, który sięga drugiej połowy XVI wieku, a wybudowany został w podziękowaniu wotywnym niebezpieczeństwa, którego udało się uniknąć a mianowicie dżumy, po epidemii, która uderzyła w region pomiędzy 1500 a 1650 rokiem. Kościół cechowany jest prostotą, o strukturze jaka odzwierciedla w sposób konstruktywny szczerze popularny.

Fasada nadaje rytm wysokim strefom z gipsu i zakończona wysokim tympanonem. Jedynymi źródłami iluminacyjnymi są trzy otwory w fasadzie tymczasem gdy inne strony są ślepe. Charakterystyczna dzwonnica kościelna, która zbliża się ukośnie do okien pobliskich domów.

Wybrzeże Corricella wystawione jest na południowy-wschód a od tyłu osłonięte jest skalistym grzbietem. Długa skała podwodna ochrania wybrzeże morskie przed scirroco. Swoją pozycję klimatyczną ma tak przychylną, że także w pełni zimy temperatura jest łagodna wystarczy tylko, że jest słońce.