To opieranie się jedno na drugim konkretyzowane na strukturach domów mieszkalnych, w sposób doskonale podzielonych na miejsca przejazdowe, wcześniej popierano stworzenie silnego nastroju przynależnego wspólnocie wiejskiej. Dlatego też Corricella pozoruje obraz silnie jednolity: jest kompleksem nierozerwalnym, gdzie każdy pojedyńczy element przyjmuje siłę i znaczenie w swym kontekście i może wyróżniać się tylko w relacji z innymi.

Zachwyt jaki ta siła jednostkowa wydziela przez dzieło zbiorowe, zaludnia i prolonguje w czasie raczej z projektu architektoniczno indywidualnego i synchronistycznego. Została określoną rozważywszy wszystko "architekturą bez architektów" demonstrowana jak pewne idee, przekraczając poszczególne akcje i zakończając kształtowanie nowej jedności, odmiennej i bardziej obszernej w prostym wniosku z wkładami indywidualnymi  [ Dalej...]