Na zboczu zachodnim Procida wznosi się dzielnica Chiaiolella, trzecie wybrzeże na Procida w porządku historycznym, które dziś jest głównym centrum turystycznym wyspy, z plażami, zakładami kąpielowymi, barami, restauracjami, hotelami lecz przede wszystkim z małym portem turystycznym bardzo odwiedzanym i cenionym przez pozycję ochronną i piękno małej zatoki. Nazwa pochodzi od dialektu neapolitańskiego "chiaia" co znaczy "plaża", z przyrostkiem "-ella" znaczączym "mała" ale z większą konotacją pieszczotliwą, która oznacza piękność i delikatność.

Pierwsze domy rybaków zostały zbudowane w XVIII wieku wewnątrz zatoczki naturalnej w formie kolistej, reszta widoczna po starożytnym kraterze wulkanicznym. Zatoka jest chroniona od morza przez przylądek Santa Margherita, na którym znajdował się w XVI wieku klasztor benedyktyński, opuszczony z powodu najazdów saraceńskich: mnisi zostali przeniesieni do klasztoru Santa Margherita Nuova, budując strefę bardziej bezpieczną, w pobliżu twierdzy Terra Murata. Po starym klasztorze pozostały niektóre ruiny, dziś położone na własności prywatnej.

Jądrem najstarszym dzielnicy Chiaiolella jest wytyczony w górze Kościół San Giuseppe, który mieści się wzdłuż drogi Via Giovanni na Procida. Otwarty przez wiernych w 1841 roku, zostaje zburzony z powodu złego położenia fundamentów i na nowo odbudowany w 1861. Kościół ma jedną nawę z małymi wgłębieniami w ścianach adaptowanych do kaplic bocznych; ołtarz wielki jest z marmurów polichromicznych, w tyle ze statuą drewnianą San Giuseppe z XVII wieku; inne dwa ołtarze marmurowe mieszczą się w małych ramieniach bocznych w planie krzyżowo łacińskim.  [ Dalej...]