Na zewnątrz zatoczki w dzielnicy Chiaiolella znajduje się Promenada Krzysztofa Kolumba, która biegnie równolegle do piaszczystej plaży: jest to główny punkt spotkań kąpiących się i turystów, wyposażony w struktury turystyczne. Plaża kontynuje następnie aż do obszaru Ciraccio, o długości ogólnej ponad 1 km. Tutaj wybrzeże jest szczególnie czarujące, ze skałą spadającą pionowo na plażę, z niektórymi odcinkami gołymi o silnych pasmach, a inne pokryte obficie makią śródziemnomorską. Naprzeciw brzegu wznoszą się niektóre faraglioni w formach zaostrzonych, w całości formując krajobraz prymitywny, który wydaje się zaledwie wynurzony przez erypcje i ruchy tektoniczne.

Wyspa Procida kończy się od Zachodu, za Chiaiolella, małą wysepką Vivara, połączoną z resztą wyspy przez most zbudowany w porozumieniu z właścicielami w roku 1974 oddając Vivara przez pewien okres do użytku publicznego. Mała wyspa ma formę półkola, jest tym co pozostało po kraterze wulkanicznym i była siedzibą osiedlenia mycenaean w XIV wieku przed Chrystusem. Nazwa pochodzi prawdopodobnie z łaciny średniowiecznej "vivarium" (vivaio), albowiem mała wysepka użyta została oprócz tego do celów rolniczych, a także do reprodukcji dzikich zwierząt, funkcja ta miała swój szczyt pomiędzy XVIII i XIX wiekiem, kiedy Królowie Burboni wybrali Procida jako zastrzeżone prawo polowania. Dziś Vivara jest oazą naturalistyczno ochronną a w zagrodzie wiejskiej z XVII wieku jaka znajduje się na jej szczycie ma siedzibę Centrum Naturalistyczne.