Sufit z kasetonów drewnianych dekorowany złotem, został wykonany z upływem roku 1700. Sufit spełniał funkcję pokrycia belek i wiązarów dachowych z drewna, widzialnych z dachu i równocześnie nadawał kościołowi aspekt bogatszy i okazalszy. W jego centrum jest osadzony obraz z 1699 roku, który przedstawia Świętego Michała przepędzającego Diabła. Obraz ten był przez długo w centrum dyskusji atrybutywnej ponieważ, jest podpisany skrótem "L.G.", którego niektórzy interpretowali podpisem sławnego malarza neapolitańskiego Luca Giordano. Dziś wątpliwości są rozproszone z postępującym odnalezieniem dokumentów zaświadczających o płatności dzieła, wykonanego przez malarza rzymskiego Luigi Garzi, który jednak nie był tyleż sławnym jak Giordano, został jednakże malarzem na poziomie, znanym i cenionym w swej epoce. Ogromna ilość złota została użyta do dekoracji kasetonów, zrealizowanych przez rzemieślników spośród najbardziej poszukiwanych w stolicy Neapolu, z dowodem bogactwa i doniosłości opactwa na Procida.

Kopuła półkolista kościoła, o wyraźnym odbiciu bizantyjskim, położona na wysokim tamburze, który postawiony jest na wielkich łukach w zupełnym porządku, a które kolejno bazują na szerokich pilastrach prostokątnych. U podstawy tamburu otwierają się wąskie i wysokie okna, które iluminują wnętrze. Dziś kopuła ukazuje się otynkowana na biało lecz wcześniej była całkowicie ozdobiona freskami przez malarza miejscowego w XVII wieku, po których pozostały tylko malowidła na czterech słupach tamburu przedstawiające Czterech Ewangelistów, na nowo pomalowanych podczas XIX wieku. Według świadectw zebranych przez historyków dziewiętnastowiecznych, freski na kopule, w przeszłości duma przeorów miejscowych, przedstawiały Najświętszą Pannę Ukoronowaną wśród chóru aniołów i świętych. Tambur był natomiast ozdobiony freskami ze scenami zwanymi "Misteri" (Misterium), czyli przedstawienia alegoryczne Męki Chrystusa. Piorun trafia kopułę w 1836 roku, usuwając wiele punktów ozdobionych freskami: szkody były bardzo ogromne aby móc je odrestaurować, w ten sposób zdecydowano o ich definitywnym usunięciu.  [ Dalej...]