Może nie wszyscy wiedzą, że w Neapolu wraz z pierwszą linią kolejową (Napoli-Portici w 1839 roku), ruszyło również pierwsze metro we Włoszech: obecnie Linia Koleii Państwowej, która łączy Napoli Gianturco z Pozzuoli, segment miejski linii, którym podążają niektóre pociągi do Rzymu i na Północ Włoch przejeżdżając stacje drugorzędne Napoli Piazza Garibaldi, Napoli Mergellina i Napoli Campi Flegrei. Naprawdę chodzi o dostosowanie, ponieważ użytkowało się i nadal używa pańswowej linii kolejowej także po części do transportu miejskiego: mimo to kontynuuje i funkcjonuje regularnie, począwszy od 1980 roku zaczęto budowę prawdziwego systemu w szczególności metra, którego część została zrealizowana a reszta jest w fazie konstrukcji, a która zakończona ma być w 2011 roku.

Obecnie aktywne są dwie nowe linie metra: Linia 1 i Linia 6. Linia 1 tworzy element nośny systemu transportu miejskiego Neapolu dzięki, któremu przejeżdża poprzez miejsca o największej częstotliwości oraz dzielnice najbardziej popularne, a ponadto przez stacje bezkolizyjnego węzła kolejowego z przystankami na krańcach miasta, które umożliwiają rozładować ruch miejski. Aktualnie Linia 1 łączy plac Piazza Dante z centrum peryferii Piscinola, przejeżdżając przez Vomero, Rione i obszar szpitalny. W przyszłości linia kursować będzie do centrum poprzez lotnisko Capodichino, Centrum Dyrekcyjne, Dworzec Stacji Centralnej i Port Molo Beverello. Dziś funkcjonuje 13 km. linii z czternastoma stacjami otwartymi: aktywna od 6:00 do 23:00 z 232 kursami dziennymi o częstotliwości kursu co 6 minut.

Natomiast Linia 6, jest linią bezpośrednią, równinną i gdy zostanie ukończona połączy port (gdzie zbiegnie się z linią 1) z Fuorigrotta, gdzie znajduje się Stadion i Mostra d'Oltremare, przejeżdżając przez Chiaia i Mergellina. Trasa aktualnie aktywna łączy na odcinku 2,3 km., dzielnicę Fuorigrotta z Mergellina i mija 4 stacje Mostra, Augusto, Lala i Mergellina (łącząc się ze starym metro Pozzuoli-Gianturco i przejeżdżając przez Piazza Garibaldi). Kiedy zostanie skompletowana odcinek obejmować będzie trasę o 5,5 km., z 8 stacjami, z których 3 z węzłem wymiany, a innymi stacjami będą: Arco Mirelli, San Pasquale, Chiaia i Piazza Municipio ( naprzeciw portu). Charakterystycznym dla Linii 6 jest brak barier architektonicznych, dotowana trasą uprzywilejowanych struktur. Jej stacje goszczą dzieła współczesnych artystów, a ich projekt wykonany został przez sławnych architektów międzynarodowych.

Również stacje Materdei, Salvator Rosa, Quattro Giornate, Museo i Dante Linii 1, zostały zaprojektowane według tych zasad, szukając harmonii z kontekstem, lecz także typowej identyczności kulturalnej tak zwanych "Stazioni dell'Arte". Do zrealizowania wezwani zostali ważni projektanci jak: Alessandro Mendini do projektu stacji Salvator Rosa i Materdei, Domenico Orlacchio do Quattro Giornate, i Gae Aulenti do Museo i Dante. Ich dzieło przeobraziło stacje o obszarze anonimowym i pozbawionym indywidualności w miejsce identyczności i kultury działając z wielką harmonią z artystami o różnych inspiracjach. Tym sposobem stacje przekształcone zostały w żywe muzeum, gdzie dzieła sztuki pochodzące z zamkniętych struktur muzealnych stanowią cząstkę życia codziennego człowieka, integrując się harmonijnie w struktury architektoniczne.

Wśród artystów eksponujących swe dzieła w nowym środowisku koleii miejskiej są: Marisa Albanese, Renato Barisani, Betty Bee, Maurizio Cannavacciuolo, Luca Castellano, Sandro Chia, Enzo Cucchi, Riccardo Dalisi, Lucio Del Pezzo, Santolo De Luca, Baldo Diodato, Sergio Fermariello, Massimo Jodice, Nino Longobardi, Umberto Manzo, Ugo Marano, Fulvia Mendini, Raffaella Nappo, Luigi Ontani, Mimmo Palladino, Salvatore Paladino, Gloria Pastore, Augusto Perez, Perino & Vele, Gianni Pisani, Mimmo Rotella, Anna Sargenti, Ernesto Tatafiore. Wielkim zainteresowaniem i odbiciem międzynarodowym wzbudzonym tym projektem był współudział w VII Biennale di Architettura di Venezia.