Przybywając wreszcie do Via Duomo, gdzie mieści się Katedra Neapolu, siedziba Kardynała i skarbu San Gennaro, patrona miasta. Aktualna budowla pochodzi, także z okresu andegaweńskiego, lecz tu wznosiła się już bazylika paleochrześcijańska, która została wchłonięta przez nowy kościół jako kaplica boczna. Wnętrza były w znacznym stopniu przekształcone w XVII i XVIII wieku, ale zachowały się także niektóre pomieszczenia pierwotne, z okresu gotyckiego czy renesansowego, dające początek stylom bardzo różnorodnym. Fasada odnowiona została w końcu dziewiętnastego wieku w stylu neogotyckim, z zachowaniem oryginalnych portali z XV wieku ozdobionych statuami z XIV wieku.

Wiele innych monumentów, kościołów i dzieł sztuki przechowuje centrum historyczne Neapolu. Ponadto z tych już przytoczonych, pamiętamy także: Dzwonnicę Sansevero ze statuą Cristo Velato; Dzwonnicę Brancaccio z płaskorzeźbą Donatello; Kościół i Zakon San Lorenzo Maggiore z położonymi wykopaliskami starożytnego miasta grecko-rzymskiego; kompleks klasztorny Girolamini z obrazami Luca Giordano, Pietro da Cortona i Guido Reni.