Posuwając się stroną wschodnią, znajdziemy Plac San Domenico Maggiore, gdzie wystawia się absyda homonimu kościoła, zbudowanego między 1283 a 1324 rokiem przez Karola Anjou i zakon dominikański, który w pomieszczeniach przyległych gościł przez wiele wieków Uniwersytet Neapolu, gdzie uczył także San Tommaso d'Aquino. Po nadejściu Aragonów, kościół ten stał się głównym w mieście, przeznaczony do goszczenia grobów nowej dynastii, zastępując w tej funkcji kościół Santa Chiara. Aragonowie uporządkowali w formach renesansowych także Plac, który został na nowo centrum politycznym miasta, gdzie monarchia spotykała swą szlachtę poddanych. Pełnomocnicy gromadzili się w pobliżu "Seggio del Nilo", małym parlamencie szlacheckim: zburzonym w siedemnastym wieku, a na jego miejscu znajduje się dziś posąg z epoki rzymskiej, który zdobi i przedstawia rzekę "Nilo giacente".

Za placem San Domenico znajdziemy ulicę San Gregorio Armeno, która łączy Spaccanapoli z Via Tribunali, gdzie gromadzą się rzemieślnicy szopek neapolitańskich. Droga ta, każdego Bożego Narodzenia staje się miejscem pielgrzymek miłośników i turystów, przekształcając się w jarmark świateł i kolorów, gdzie łączy się wykształcona i popularna, chrześcijańska i pogańska religijność. Tuż obok drogi znajduje się Zakon San Gregorio Armeno, zbudowany w VIII wieku przez zakonnice armeńskie ominięte w kampani ikonoklasty i zrekonstruowany w XVII wieku. Interesujące Dzwonnice i Dziedziniec z niezwykłym otwarciem panoramy na Zatokę Neapolu. Po przeciwnym końcu drogi, znajduje się Plac San Gaetano, który wschodzi ponad serce miasta grecko-rzymskiego, agora i foro, po którym jedynymi resztkami są kolumny rzymskie na fasadzie kościoła San Paulo Maggiore.  [ Dalej...]