Bardzo ważnym dla neapolitańskiego stylu dekoracyjnego jest Dziedziniec Santa Chiara, zakon franciszkanów mieszczący się z tyłu kościoła. Odresturowany około 1750 roku, przez Domenico Antonio Vaccaro, dziedziniec przechowuje w pierwotnym zabudowaniu gotyckim tylko ostrołuki ciągu portyków, podczas gdy pilastry ośmiokątne i ławki kamienne w miejscach centralnych zostały pokryte majolikami, obrazy przedstawiające motywy wiejskie i alegoryczne. Dekoracje dziedzińca Santa Chiara inspirowały pokolenia ceramików neapolitańskich przy budowach willi, kamienic i ogrodów całego królestwa. Jeszcze dziś kafle produkowane są w laboratoriach ceramiki artystycznej.

Kościół Gesu Nuovo, który daje nazwę placu, był wcześniej pałacem pańskim Principi di Salerno, rodziny Sanseverino popadłej w niełaskę przez pozycję antyhiszpańską księcia Ferrante, który został wygnany a pałac skonfiskowany i powierzony Jezuitom. Fasada jest oryginalną tego pałacu, jednakże wnętrze odbudowane zostało w formie barokowej, z bogatą i ważną dekoracją malarską i rzeźbiarską. W centrum placu, znajduje się wysoka wieżyczka Guglia dell'Immacolata zakończona posągiem Madonny, na głowie której zostaje umieszczona korona, co roku z okazji święta Immacolata Concezione (Niepokalane Poczęcie), przez Burmistrza i Kardynała Neapolu.  [ Dalej...]