Zamek zajmuje rozległy obszar kwadratu w centrum Mediolanu, naprzeciw placu Piazza del Duomo, na końcu przeciwległej aleii, która je łączy. Był rezydencją książęcą Mediolanu, jego budowę zaczęto w 1360, za panowania Galeazzo II Visconti i jego następców Gian Galeazzo i Francesco Maria. Zburzony przez Mediolańczyków w 1447 roku, podczas krótkiego okresu republikańskiego, odbudowany w 1450 przez Francesco Sforza, męża ostatniej spadkobierczyni Visconti. Do oryginalnej formy dołączone zostały wieża wejściowa zaprojektowana przez Filarete i baszty okrągłe po obu kątach bocznych. Podczas rządów Ludovico Sforza il Moro, zamek wzbogacił się dziełami architekta Bramante, który zaprojektował eleganckie skrzydła boczne Ponticella, oraz Leonardo da Vinci, prowadzącego realizację fresków w Sala delle Asse.

Podczas kolejnych panowań francuskich, hiszpańskich, austriackich i napoleońskich, zdegradowano proste stanowiska wojskowe i obciążono późniejszymi fortyfikacjami zewnętrznymi, zamek poniósł poważne szkody. Po zjednoczeniu Włoch rozpoczęto prace restauracyjne, które inicjowały ostateczną eliminację zewnętrznych fortyfikacji i kulminowały kompletną odbudowę wieży Filarete, wychodzącej na Katedrę.

Dziś zamek gości niektóre muzea miejskie. Na parterze mieści się Muzeum Sztuki Antycznej, w którym ekspozycje organizowane są w środowisku prostym, lecz właśnie dlatego zdecydowanie przywołującym, by nadać całą scenę dziełom wystawy. Wystawia przede wszystkim rzeźby lombardzkie pochodzące z okresu romańskiego, gotyckiego i renesansowego. Wśród dzieł przedstawionych najsławniejszą jest zdecydowanie Pietà Rondanini Michelangelo, dzieło symboliczne i zasadnicze w rozumieniu artystycznym największego rzeźbiarza wszystkich czasów.

Na pierwszym piętrze znajduje się Galeria Malarstwa, wystawiająca interesujące dzieła renesansowe i barokowe, z obrazami Giovanni Bellini, Mantegna, Borgognone, Moroni, Tiepolo, Lorenzo Lotto, Guardi. Natomiast w podziemiach mieści się Muzeum Archeologiczne, z ekspozycją odkryć selekcjonowanych wśród największych dotacji Narodowego Muzeum Archeologicznego znajdującego się na Corso Magenta. W końcu Muzeum Instrumentów Muzycznych, przedstawiające obszerną kolekcję różnego rodzaju instrumentów: smyczkowych, klawiszowych, strunowych i dętych.