Niedaleko od Mediolanu można zwiedzić interesujące zabytki pochodzące z epoki średniowiecznej, renesansowej i barokowej. Bardzo piękny i godny uwagi jest klasztor Certosa delle Grazie, który znajduje się 10 km. przed miastem Pavia: założony został przez Gian Galeazzo Visconti w 1396 roku i początkowo miał służyć jako mauzoleum rodziny Visconti, lecz jego konstrukcja przedłużyła się z XV na XVI w., poszerzając projekt oryginalny. Fasada jest bardzo dopracowana, bogata w wykwintne szczegóły, lecz pomimo tego przedstawia kompleksowy obraz elegancji i umiarkowania, demonstrując koncepcję jednolitą z jaką była realizowana. Niższa połowa fasady została wykonana między 1475-1500 przez architekta i rzeźbiarza Amedeo i rzeźbiarzy Montegazza, natomiast część wyższą wykończono w połowie XVI wieku. Wnętrze klasztoru jest nadzwyczajnym pięknem, w stylu fundamentalnie gotyckim, ale z dodatkami renesansowymi w transepcie i w chórze. W tyle znajdują się dwa wirydarze w kolejności przyzwyczajeń kartuzjańskich: wirydarz mały, między kościołem a refektarzem, z widokiem na kopułę oraz wirydarz duży z celami zakonników, bardzo obszerny i sugestywny.

Pavia jest miastem bogatym w zabytki średniowieczne i renesansowe. Miasto było stolicą królestwa longobardzkiego we Wczesnym Średniowieczu, natomiast w czasach komunalnych (Późne Średniowiecze), przez pewien okres było rywalem Mediolanu w prymacie ekonomicznym i kulturalnym tego obszaru. Katedrę zbudowano pod koniec XV wieku, w jej projektowaniu udział brali Leonardo da Vinci jak i Bramante, a jej kopuła jest jedną z największych we Włoszech. Naprzeciw absydy znajduje się Ratusz, siedziba Gminy od XII wieku. Kolejnym jest zamek Castello Visconteo, który dziś gości Muzea Miejskie archeologii i rzeźbiarstwa oraz Galerię, z dziełami Foppa, Bellini i Borgognone. Najsławniejszym kościołem miasta Pavia jest jednak San Michele, przedstawiający piękną fasadę w stylu romańskim, w harmonijnej dekoracji rzeźbiarskiej w kamieniu i wnętrze w architekturze złożonej, udekorowana rysunkami, gzymsami, kapitelami, mozaikami i freskami. W końcu kościół San Pietro in Ciel d'Oro, który zawiera grób Sant'Agostino.

W odległości 21 km. na Północ od Mediolanu znajduje się miasto Monza, z Katedrą pochodzącą z XIII wieku przedstawiającą elegancką fasadę w dwóch kolorach, gdzie przeplatają się białe i zielone marmury, wykonana w XIV w., przez Matteo da Campione, jednego z największych przedstawicieli Maestri Campionesi, których wyróżniają dzieła całej architektury i rzeźbiarstwa romańskiego we Włoszech. Szczególnym bogactwem jest Tesoro del Duomo, z wieloma cennymi przedmiotami z czasów longobardzkich, spośród których wyróżnia się słynna Corona Ferrea (Korona Żelazna) królów longobardzkich rządzących wcześniej i kolejno imperatorów, w funkcji króla Włoch. Korona była tak nazwaną, ponieważ od wewnątrz zawiera blaszkę żelazną (o której się mówi, że pochodzi z topienia jednego z gwoździ z krzyża Chrystusa), a którą umieściła matka Costantino wewnątrz jego hełmu, który był podobny do korony uznawanej jako pieczęć.

50 km. od Mediolanu znajduje się miasto Bergamo, ważne centrum przemysłowe, które zachowało nienaruszoną fizjonomię swego centrum historycznego, dzięki podziałowi między starym miastem na wzgórzu a nowym miastem na równinie. Głównym zabytkiem jest kaplica Cappella Colleoni na placu Piazza del Duomo, zrealizowana przez architekta Amedeo, który także zbudował klasztor Certosa di Pavia. Elegancka i cenna fasada jest bogata w rzeźby i dekoracje, natomiast wnętrze przedstawia piękne płaskorzeźby i freski Tiepolo, ponadto grób Colleoni wykonany przez Amedeo z posągiem konnym z drewna.