Ischia jest największą wyspą w Zatoce Neapolitańskiej, z 47 km kwadratowymi i 50.000 mieszkańców. Jej terytorium jest podzielone na sześć gmin, głównym wśród nich jest miasteczko Ischia, które zajmuje obszar północno-wschodni wyspy i tradycyjnie podzielone jest na zony Ischia Porto, część bardzo niedawna centrum wschodzącego wokół portu i Ischia Ponte, centrum historyczne rozwijające się w pobliżu zamku Castello Aragonese.

Port Ischia inaugurowany został 17 września 1854 roku przez Króla Neapolu Ferdynanda II Burbona, który skonstruował port na naturalnym jeziorze, zajmującym stary krater wulkanu. Gorące źródła wytryskające na brzegach jeziora miały faworyzować rozwój naturalnej hodowli ryb, bardzo kwitnącej, lecz przekształciły go w bagnisko, z tego powodu obszar ten nie był zamieszkały aż do XVII wieku, gdy zrealizowano otwarcie, aby połączyć jezioro z morzem i zadbano o wymianę wody, lecz zagradzając kratą, by móc przechować ryby wewnątrz.

Osiągnięcie zdrowotności sprzyjało pierwszym osiedleniom. Na małym wzgórzu w pobliżu brzegu południowego jeziora, zbudowana została w 1735 roku willa letniskowa przez pierwszego lekarza Dworu Królewskiego Francesco Buonocuore, która stała się w niedługim czasie czymś w rodzaju kliniki i hotelu luksusowego, gdzie przybywali najważniejsi goście Króla, a którzy tutaj mogli cieszyć się miłymi wakacjami i kuracją gorących źródeł. Po wydarzeniach Rewolucji Neapolitańskiej, której przedstawiciele zajmowali Willę dla swych wartości symbolicznych, zajęta została osobiście przez Króla i nazwana Casina Reale, nazwa zachowana jeszcze dziś pomimo, że jest siedzibą wojskową Republiki Włoskiej.

Z okazji inauguracji portu zorganizowane zostało wielkie święto, z orszakiem około dwustu barek, które wpływały uroczyście w szeregu do portu prowadzone przez Szalupę Królewską, w której podążały niektóre statki wojskowe i niezliczona ilość parostatków, małe statki żaglowe, łodzie wiosłowe wszystkie załadowane osobami świętującymi, z Królem asystującym w punkcie najwyższym małego wzgórza znajdującego się u wylotu portu po stronie zachodniej, na którym następnie zdecydowano zbudować małą willę w stylu orientalnym, zwaną "La Pagoda", która dziś ofiaruje zwiedzającym także mały, lecz piękny las sosnowy z ogrodem i miejscem widokowym na port wewnątrz i zewnątrz na Zatokę Neapolu.  [ Dalej...]