Nazwa Ischia Ponte wskazuje na centrum historyczne Ischii (aby odróżnić go od nowego centrum Ischia Ponte) usytuowane na wybrzeżu naprzeciw małej wysepki z zamkiem i połączone mostem, który wcześniej stanowił także stary port Ischii, ze statkami kotwiczącymi i barkami rybaków, które przybijały i wysadzały pasażerów i towar na ląd. Mała wyspa z zamkiem zwana była w Średniowieczu "Ischia minore", aby odróżnić ją od wyspy "Ischia maggiore"; na niej zbudowany zostały pierwszy pałac gubernatora i kościół katedralny biskupa.

Definitywne przekształcenie małej wyspy Ischia Minore w uforyfikowaną cytadelę z Zamkiem, zostało urzeczywistnione pod koniec XV wieku przez króla Alfonsa Aragona, po podboju Neapolu. Ischia ustawiona była w szyku na korzyść Aragonów aż do czasów Vespri Siciliani (Zmierzchów Sycylijskich) i doznawała kolejnych zdarzeń w wojnach przeciwko Andegawenom. Z tego powodu Alfons stworzył uprzywilejowaną siedzibę dla siebie i jego dworu renesansowego: podczas całego królestwa aragońskiego cytadela na Ischia Minore, żyła w latach splendoru, przekształcona w centrum atrakcji dla szlachty, artystów i literatów. Wewnątrz murów zostały skonstruowane różne pałace pańskie i kościoły.

Alfons Aragon zbudował także galerię, która wchodziła w cytadelę i most drewniany, który łączył z Ischia Maggiore. Przy wejściu na most uformowała się mała osada rybaków, zwana Borgo di Celsa, ponieważ w miejscu tym znajdowała się ogromna ilość drzew morwowych. W XVIII wieku rodziny szlacheckie z Ischia Minore pozostawiły swe pałace na Cytadeli wybierając osadę, budując nowe domy wzdłuż dróg wewnętrznych, w ten sposób stara i prosta osada morska stała się małym miasteczkiem, także małe kaplice średniowieczne przekształcone zostały w bogate kościoły barokowe. Wśród nich pamiętany kościół Chiesa degli Agostiniani, który stał się Katedrą ważniejszą od tej wcześniej istniejącej w Zamku.

Wewnątrz murów Zamku Aragońskiego możliwe jest zwiedzanie eks katedry Cattedrale dell'Assunta zbudowanej w XIV wieku, gdzie w krypcie przechowane są niektóre freski szkoły Giotto, która w 1509 roku celebrowała ślub między Ferrante d'Avalos i Vittoria Colonna; Klasztor mnichów Santa Chiara z XVI wieku, z dziedzińcem i przyległym cmentarzem; Kościół San Pietro pochodzący z XVI wieku, ze swym specyficznym planem heksagonalnym; Kościół Immacolata zbudowany w XVIII wieku, z majestatyczną kopułą wzbijającą się ponad zamkiem i tarasami widokowymi; Kościół Santa Maria delle Grazie także ten z XVI wieku i wreszcie taras widokowy z drzewami oliwkowymi, spoglądający w stronę południową, z widokiem na zbocze wschodnie wyspy.  [ Dalej...]