Góra Epomeo, ze swymi 787 metrami wysokości, jest najwyższym szczytem na wyspie Ischia i jest położona dokładnie w centrum wyspy. Była zawsze ulubionym miejscem wycieczkowym turystów, ponieważ z jej szczytu możliwe jest podziwianie nadzwyczajnych widoków wyspy i całej Zatoki Neapolu, w szczególności pobliskie Campi Flegrei. Wcześniej przed zbudowaniem drogi, na górę można było dotrzeć poprzez różne ścieżki górskie: krótsza i bardziej uczęszczana brała początek w centrum Fontana, gdzie stacjonowali "ciucciari", chłopi prowadzący turystów za pomocą mułów, aż do szczytu góry.

Nazwa Epomeo pochodzi ze starożytnego greckiego i znaczy "guardo intorno" (patrzę dookoła), i podkreśla widokowe miejsce nie mające żadnych przeszkód po stronach. Na szczycie, znajduje się Kościół i eks Pustelnia San Nicola, której było zawsze poświęcone to miejsce. Kaplica istniała tutaj już w XV wieku, ale konstrukcja kościoła i pustelni pochodzi z 1754 roku, gdy Dowódca Gwardii z Zamku na Ischii, Giuseppe D'Argouth, ocalały od śmierci w zadziwiający sposób po prośbie o wstawiennictwo u San Nicola, zdecydował wstąpić do klasztoru właśnie w tym miejscu, podążając za niektórymi towarzyszami. Pustelnia rozwijała swą funkcję religijną aż do 1924 roku. Kościół zachował ołtarz z marmuru i posadzkę z majoliki pochodzące z czasów przeróbki osiemnastowiecznej; wewnątrz znajduje się również płaskorzeźba z 1504 roku.

Wspinaczka na Epomeo zawsze była przeżyciem dla uczestników jako niezwykłe doświadczenie, także wewnętrzne, które dostarczało duszy wrażenia niemożliwe do przetłumaczenia. Aby doznać tych wrażeń konieczne jest wejście na wierzchołek, postępując ostatni odcinek pieszo, doceniając smak podboju poprzez wysiłek fizyczny, który zwiększa zdolność odczuwania zmysłów i pozwala rozkoszować się do głębi nagrodą końcową, a mianowicie widokiem dominującym nad całą panoramą. Wyspiarze natomiast, przyzwyczajeni stałą obecnością, lecz z daleka od góry, wchodzą na Epomeo tylko w święto religijne San Nicola, gdzie organizują małą pielgrzymkę z rozwinięciem funkcji religijnej.

Na stoku południowym góry, bardziej surowym i pagórkowatym, z tego powodu mniej zamieszkałym w okresie historycznym, powstały gminy Serrara-Fontana i Barano, które przez większy czas były mniej dotknięte fenomenem turystycznym. W istocie chodzi o różne frakcje rozrzucone po terytorium, każda o własnej charakterystyce i tradycji. W tej części wyspy Ischia znajdują się niektóre wąwozy bardzo sugestywne, wydrążone w skałach tufu, w skutku erozyjnym wody (zwane "cave"), które wpadają na plażę Spiaggia dei Maronti. W ich wnętrzu znajdują się także źródła wód cieplicowych; wśród interesujących są Cava Scura, Cava dell'Acquara, Cava Pallarito.  [ Dalej...]