Casamicciola Terme jest gminą, zajmującą centralny obszar zbocza północnego wyspy Ischia, pomiędzy Ischia i Lacco Ameno. Według tradycji nazwa pochodzi od "Casa Nizola", matrony rzymskiej, która miała trudności z poruszaniem się, a której udało wyleczyć się zanurzając swe obolałe nogi w ciepłe wody strumyka, który płynął w pobliżu jej domu, wyróżniając źródło Gurgitello, najbogatszy basen cieplicowy na wyspie. Legenda ta przedstawiona jest, także w herbie gminy Casamicciola, która w 1956 roku dołączyła oficjalnie do nazwy także tytuł "Terme", podkreślając powołanie gorących źródeł.

Casamicciola rozwój swój zaczęła w XVII wieku, gdy na źródle Gurgitello został zbudowany kompleks cieplicowy przez Pio Monte della Misericordia z Neapolu, podzielony na dwie części: dla religijnych i inny dla laików. Wiele razy powiększony, mógł gościć w XIX wieku, aż dwa tysiące osób w sezonie, liczba wyjątkowa dla tej epoki, gdzie turystyka była uposażeniem osobistości politycznych niewielu wybranych. W okolicach, wokół nowego placu Piazza Bagni, powstały w drugiej połowie XIX wieku różne inne kompleksy cieplicowe, które podtrzymały w Casamicciola bardzo renomowaną i cenioną stację gorących źródeł w Europie: tutaj przebywali królowie, szlachta i burżuazja, artyści i pisarze.

W okresie tym piaszczyste wybrzeże Casamicciola, użytkowane jako miejsce do cumowania barek nie było zamieszkane. Małe centrum znajdowało się dokoła placu Piazza Maio, lecz domy mieszkalne były bardziej rozrzucone wokół wzgórz, szczególnie na tym zwanym Sentinella, gdzie wille pańskie zostały przekształcone w luksusowe hotele, aby przyjmować sławnych gości. Ten złoty okres w Casamicciola, niestety został gwałtownie przerwany wieczorem 28 lipca 1883 roku, gdy katastrofalne trzęsienie ziemi z epicentrum właśnie pod Casamicciola zrównało z ziemią całą okolicę wraz ze swymi willami i hotelami oraz z kompleksami gorących źródeł.

Odbudowa po trzęsieniu ziemi została przeprowadzona bardzo szybko a wszystkie zakłady kąpielowe przywrócono do pierwotnego stanu, jednakże panika w wysokim społeczeństwie była silna i Casamicciola oderwała się od wielkiego kręgu turystyki międzynarodowej. Odbudowa nadała przywilej strefie wybrzeża, kreując nowe centrum mieszkalne wokół placu Piazza Marina, naprzeciw którego został także zbudowany port w latach dwudziestych XX wieku. Casamicciola jednak dalej była odwiedzaną stacją cieplicową: jej wody sprzedawane były nawet w baryłkach i transportowane statkami do pobliskiego Neapolu.  [ Dalej...]