Kościół dominikański Santa Maria Novella został zbudowany między 1279-1360 rokiem, wykluczając część górną fasady, zrealizowanej w 1458 roku według projektu architekta Leona Battista Alberti, któremu udało się pojednać wcześniej istniejące dekoracje gotyckie w części dolnej ze stylem renesansowym w części nowej. Jego szczególnym zainteresowaniem są dwie wolute boczne z marmuru pokrywające połączenia między nawami bocznymi a nawą główną, które ukazały się tutaj poraz pierwszy i zostały zastosowane później w wielu innych kościołach renesansowych.

Wewnątrz kościoła znajduje się powszechnie znany fresk Trinità artysty Masaccio, w którym znajdziemy pierwsze rygorystyczne aplikacje malarstwa nowej teorii na perspektywie optycznej opracowanej przez Brunelleschi. W głębi przy lewym ramieniu transeptu znajduje się kaplica Cappella Strozzi z freskami Nardo di Cione i poliptyk Andrea Orcagna. W Zakrystii znajdziemy krucyfiks sławnego Giotto oraz elegancką terrakotę emaliowaną dzieło Giovanni della Robbia. W kaplicy Cappella Gondi, w pobliżu głównego ołtarza, znajduje się wspaniały drewniany krucyfiks wykonany przez Brunelleschi, elegancki i harmonijny, którego artysta wyrzeźbił w przeciwieństwie do tego realistycznego i dramatycznego wykonanego przez Donatello. Chór kościelny jest udekorowany pięknymi freskami Domenico Ghirlandaio, które przedstawiają epizody Vita della Vergine i San Giovanni Battista.

Obok kościoła są dwa wspaniałe wirydarze, najsławniejszym z nich jest tak zwany dziedziniec Chiostro Verde goszczący freski malarza Paolo Uccello. Z tego dziedzińca dojdziemy także do dużej kaplicy zwanej Cappellone degli Spagnoli, pokrytej freskami aż do końca XIV wieku przez Andrea di Bonaiuto, lub zwanego także Andrea da Firenze. W Refektarzu jest goszczony dziś Skarb kościoła.