Dzwonnica dzieło Giotto, smukła i elegancka, jest wysoka 82 metry i integruje się harmonijnie w scenariusz dominującej kopuły Brunelleschi. Zaprojektował ją Giotto w 1334 roku, lecz zdołał postępować tę konstrukcję tylko przez 3 lata, aż do jego śmierci wydarzonej w 1337 roku, gdy dokończony został jedynie pierwszy porządek architektoniczny. Budowa doprowadzona została do końca postępując dokładnie według projektu Giotto pod koniec XIV wieku. Płaskorzeźby w porządku architektonicznym, dziś przechowywane w Museo dell'Opera del Duomo są zastąpione kopiami, dzieła artystów Andrea Pisano i Luca delle Robbia.

Naprzeciw Katedry znajduje się Babtysterium, okrągły budynek przeznaczony do ceremonii chrztu, w stylu romańskim, ozdobiony białymi i zielonymi marmurami. Najważniejszymi elementami Babtysterium są drzwi z brązu dzieło Lorenzo Ghiberti i Andrea Pisano. Drzwi od strony północnej, podzielone małymi płytkami marmurowymi w formie kwadratu, wykonane zostały przez Ghiberti po wygranym konkursie, w którym uczestniczyli także Brunelleschi, Donatello i Jacopo della Quercia. Drzwi naprzeciw Katedry od strony wschodniej są słynnymi drzwiami "Porta del Paradiso" (tak zdefiniowane przez Michelangelo), na których Ghiberti przedstawił w wielkich kwadratowych, złoconych płytach niektóre sceny Starego Testamentu. Wnętrza Babtysterium są bogato udekorowane marmurami polichromicznymi o motywach orientalnych i przepięknymi mozaikami, które ozdabiają kopułę, wykonane przez najważniejszych mozaicystów XIII wieku, tutaj zebranych. Uzupełnieniem Placu jest muzeum Museo dell'Opera del Duomo, w którym zgromadzone są niektóre cenne elementy i fragmenty pochodzące z Katedry, Dzwonnicy i Babtysterium, zastąpione przez kopie. Między innymi sławne "Cantorie" (Chór) Donatello i Luca della Robbia, przeznaczone początkowo do pokrycia trybun chóru Katedry w Lucca.