Z epoki imperium rzymskiego pozostały na Capri ruiny i niektóre okazałe wille cesarzy Oktawiana Augusta i Tyberiusza, którzy wybrali tę wyspę jako uprzywilejowane miejsce zamieszkania. W szczególności Tyberiusz, który wybudował dwanaście okazałych willi, każda z nich dedykowana bóstwom Olimp. Villa Jovis była najbogatszą spośród wszystkich: położona na szczycie Monte Tiberio, na wysokości 354 metrów nad poziomem morza, była główną rezydencją imperatora Tyberiusza i odzwierciedlała wyłączny i powściągliwy charakter.

Jądro centralne Willi Jovis jest ukonstytuowane na czterech ogromnych zbiornikach, pokrytych sklepieniem kolebkowym. Projekt architektoniczny willi jest całkowicie pod wpływem konieczności zaopatrzenia w wodę, przez zaspokojenie i potrzeby licznej świty imperatora i przez strukturę: termy, fontanny, nawadnianie ogrodów. Wysoka i odległa pozycja od źródeł naturalnych zmuszała architektów rzymskich do konstrukcji okazałego systemu zbioru i konserwacji wód deszczowych. Cztery zbiorniki, ustawione obok siebie formując kwadrat, miały w swym wnętrzu podzielone przedziały poprzeczne, połączone przez wąskie przejścia, które otwierały i zamykały się według konieczności obciążenia, odciążenia lub czyszczenia.

Pomieszczenia dla służby zajmowały część wschodnią willi, na pochyłości, która schodzi ku centrum wyspy. Otoczenie było tutaj małe i wąskie, przystawione jedno przy drugim i rozwinięte przede wszystkim na wysokości, aby przykryć różnicę poziomu terenu. Były tutaj także kuchnie, odłączone od reszty willi, aby zapobiec niebezpieczeństwu pożarowemu. Piętra górne (co najmniej trzy, według rekonstrukcji), gościły pomieszczenia dla niewolników z odpowiednimi funkcjami. Jest to sektor, który miał szybkie i większe zapadnięcie nie tylko z powodu wysokości, lecz także z przyczyn większej adaptacji w celach wojskowo obronnych, które przyjmował w mijających wiekach.  [ Dalej...]