Tragara jest najsławniejszą promenadą na wyspie: droga wypełniona jest wieloma wspaniałymi willami i zakończona tarasem widokowym, który wychyla się rozległą panoramą na południowe zbocze wyspy i Marinę Piccola. Obszar zwany Tragara (wcześniej nosił nazwę doliny Tragara przez obecność małego rwącego potoku), rozszerza się po zboczu zachodnim góry Tuoro aż do równiny Occhio Marino, w tyle z Kartuzją. Jak pisał Tacyt, na Tragara, wznosiła się jedna z dwunastu willi cesarstwa rzymskiego na Capri, skonstruowanych przez cesarza Tyberiusza, która to miała relację z brzegiem portu rzymskiego. W ochronie małej zatoki w dali wznoszą się majestatyczne skały Faraglioni.

Budowę tejże willi cesarskiej na Tragara rozpoczęto za panowania Oktawiana Augusta, odzwierciedlała uspołecznienie w otwarciu wokół krajobrazu, różnicę krzyżowania niedostępnych willi tyberiańskich budowanych na szczytach górskich. Ze swej pozycji klimatycznej można ocenić ją jako rezydencję zimową. Jak donosi Svetonius (Swetoniusz), podczas wykopalisk fundamentalnych odkryto gigantyczne kości i broń z kamienia. August zdecydował, aby znaleziska prehistoryczne były wystawione w swojej rezydencji głównej Palazzo a Mare. W 1875 roku można było jeszcze zobaczyć niektóre ruiny willi, świadectwem pamięci są podróże dyplomaty hiszpańskiego E.Castelar. Dziś ta wspaniała willa nie pozostawiła po sobie nic innego, jak tylko fragmenty posadzki marmurowej w kaplicy Różańcowej w kościele S.Stefano na Piazzetta.

Nazwa Tragara pochodzi z greckiego "Tragos" co znaczy 'koza', także nazwa Capri pochodzi z greckiego "Kapros" i znaczy 'dzik'. Wydawało się, że miejsca te wskazywały na obecność dzikich zwierząt, Gregorovius w połowie 1800 roku, opisał Dolinę Tragara jako w całości uprawną w winorośl i oliwy, dobry udział majątkowy mieli zakonnicy Kartuzji, połowa drzew oliwnych rozciągała się jak "piękna promenada" już wówczas ulubiona przez pierwszych turystów i starych wyspiarzy. Tragara oddaje piękne widoki, miejsca urzekające i rozluźniające, a jednocześnie jest przede wszystkim wychylającą się na otwarte morze i rozciągającą się jak okiem sięgnąć po sam koniec horyzontu.

Tragara jest wynikiem połączenia zieleni, morza i panoramy. Miejsce rozkosznie ciepłe ze swojego wystawienia na południe, lecz nie jest to ciepło tak uciskające, ponieważ łagodzi je chłodząca obecność licznych drzew (szczególnie pinii) rozległa zieleń wzbogaca powietrze w tlen i w przenikliwe zapachy. W poprzek listowia dostrzega się skrócone sugestywne widoki, które pamiętają otwarcie miejsca, także kiedy widok jest chwilowo zasłonięty. Pod tarasem Tragara zaczyna się droga, która prowadzi do skał Faraglioni. W tym momencie możemy wybrać zejście ku morzu (że tak powiem Port Tragara), albo kontynuować przez Pizzolungo i przechodzić niektóre obszary niemal dziewicze nie bardzo odmienne od tych, które miały ukazywać się Grekom i Rzymianom.  [ Dalej...]