Na końcu południowo-zachodnim wyspy, na szczycie punktów Vetereto i Arcera, znajduje się inna willa cesarstwa rzymskiego zwana "Damecuta" nazwa pochodzenia nieznanego, która identyfikuje także cały obszar przylądka. Miejsce odludne, rokadowe i dominujące, a ponadto niektóre rozwiązania architektoniczne (aleja i półkole), pamiętane z Villi Jovis i jeszcze innej willi imperatora Tyberiusza, który zarządzał swym imperium przez dziesięć lat na Capri. Widowiskowa panorama widoczna z Damecuty obejmuje całą Zatokę Neapolu, od wyspy Ischia aż po Półwysep Sorrencki, z Wezuwiuszem po środku.

Damecuta była jedną z największych willi spośród tych wybudowanych przez Tyberiusza na wyspie Capri, ponieważ rozciągała się aż po nabrzeżu morskim Gradola i po świątynię poświęconą nimfom w Grotta Azzurra. Wydaje się, że Willa miała także połączenie z dzielnicami Timberino i Monticello w pobliżu centrum Anacapri, któremu nieprawdopodobne jest założenie tego jedynego wielkiego kompleksu, na przykładzie wielkich willi cesarskich na lądzie, wszystkie charakteryzują się dużymi rozciągnięciami ogrodów i różnymi pawilonami w nich zanurzonymi.

Uważa się, że Willa została opuszczona z przyczyny erupcji Wezuwiusza w 79 roku p.n.e. (ta jest przypadkiem zniszczenia Pompei), ponieważ podczas wykopalisk ukazały się resztki, które zostały pokryte przez grubą warstwę popiołów wulkanicznych. Dziś niewiele już widocznych resztek tej Willi, otoczonych jest pięknym lasem sosnowym. Są one rezultatem prac wykopaliskowych prowadzonych od 1937 do 1948 przez Amedeo Maiuri, (który prowadził także rekuperację Villi Jovis) znajdujących się na terenie poprzedniej własności Axel Munthe, sławnego autora "Storia di San Michele", który następnie ofiarował teren ten państwu włoskiemu.  [ Dalej...]