Certosa di San Giacomo (Kartuzja Św. Jakuba), jest najwyżej wzorowaną w architekturze kapryjskiej. Klasztor wybudowany w późnym Średniowieczu, który dziś gości muzeum, szkołę i bibliotekę, otwarte dla publiczności z przynależnym ogrodem. Kartuzja założona została między 1363 a 1371 rokiem, z woli hrabiego Giacomo Arcucci, szlachcica kapryjskiego i sekretarza osobistego królowej Neapolu Joanny I Anjou.

Tradycja mówi, że hrabia Arcucci ślubował przed Matką Boską, że wybuduje klasztor, gdy urodzi mu się upragniony syn. Na górze bramy wjazdowej kościoła utrzymany jest w dobrym stanie fresk sięgający epoki pierwszej konstrukcji, na którym przedstawiona jest kolejność obyczaju, hrabia Arcucci wraz ze świętym patronem darują budynek skonstruowany dla Matki Boskiej tronującej wśród aniołów.

Z przyjściem Hiszpanów w XVI wieku dla wyspy rozpoczął się okres upadku, który wciągnął także klasztor: Był to okres, któremu bardzo często towarzyszyły niszczące najazdy piratów Saraceńskich i nawet Kartuzja pomimo dobrego położenia nie zdołała się obronić. W szczególności pamięta się pożar z 1553 roku, dzieło korsarzy Dorghut i Mustafa Pascia, zakonnicy ogromną pracowitością, odnowili i rozbudowali Kartuzję w nowe umocnienia.

Następny okres dobrobytu Kartuzji rozpoczął się po tragicznej zarazie w 1656 roku, i który zapewnił klasztorowi liczne dyspozycje testamentowe (mniej więcej dobrowolne) sporządzone przez kapryjskich szlachciców zmarłych podczas epidemii, a którzy bez końca powodowali spory prawne z duchowieństwem na wyspie i z pozostałymi krewnymi. Z nowymi zasobami Kartuzja poszerzyła i odnowiła swą formę, której podobieństwo mniej więcej zachowało się do dziś  [ Dalej...]