Vietri sul Mare jest pierwszą z gmin Wybrzeża Amalfitańskiego, które napotkamy przyjeżdżając od Salerno, dzielące tylko trzy kilometry odległości. Starożytne Vietri było miastem etrusków, ucierpiało później pod panowaniem Sanniti, Lucani, a w końcu Rzymianów.

Vietri sławne jest przede wszystkim z rzemiślnictwa ceramicznego, które było zawsze bardzo kwitnące, stanowiące element ciągnący ekonomię Vietri. Informacje historyczne o ceramice i jej piecach rozmieszczonych w Vietri są liczne: najstarsza dokumentacja zapisana sięga XV wieku, gdy Vietri było jednym z centrum bardziej rozległego systemu produkcyjnego, który dotyczył Cava, Nocera i Salerno. Główne znaleziska tego okresu zostały rzeczywiście odkryte w Badia niedaleko Cava dei Tirreni.

Z upływem wieków, XVI-XVII wydarzyła się ewolucja struktury produkcyjnej w Vietri, kluczowa niemal przemysłowa. Wysokie piece trzy piętrowe, powierzone w ochronę Sant'Antonio, produkowały tysiące talerzy, dzbanów, pękatych karaf. Motywy dekoracyjne tradycyjnie odnoszą się do stylu archaicznego, bez czasu, z wielką dokładnością w detalach dekoracyjnych. Kolory wzięte z palety vietrese są tymi z wybrzeża śródziemnomorskiego: głębokie błękity i niebo, które topi się w morzu.

Możliwe jest włączenie majoliki vietrese do rozwoju kultury neapolitańskiej, cechowanej gustem, którym pasjonował się lud: ku Neapolu, stolicy Królestwa południowego i siedziby głównych komitentów, wysyłało się rzeczywiście duże części produkcji na zamówienie i na eksport. W latach dwudziestych XX wieku rozpoczęła się jednak nowa faza oryginalna dla ceramiki vietrese: dzieła rzemieślników miejscowych rozpoczęte i zmieszane z pracą i doświadczeniem grupy cudzoziemców, szczególnie niemców.

Richard Doelker, Irene Kowaliska, Elle Schwarz i jeszcze inni, zasiedlili się w Vietri tworząc własne laboratorium. Doświadczenia te nawiązują do sezonów ekspresjonistycznych, które przemieszczając się na południe tracą swój dramatyczny ciężar i topią się w tradycję lokalną.  [ Dalej...]