Następnie Willa Rufolo, której historia połączona jest w ciągu wieków ze swymi właścicielami: rodzina Confalone, która kupiła od Rufalo, potem Muscettola i D'Afflitto, a którzy sprzedali ją w 1851 roku, szkotowi Francis Neville Reid, który zmienił strukturę a budowniczym był Michele Ruggiero, on też został później dyrektorem wykopaliska w Pompei. Przeszła przez rodzinę Lacaita i w 1975 została kupiona przez Ente Provinciale biuro Turystyki w Salerno. Od 1953 roku ogrody Willi Rufolo w Ravello, które inspirowały Wagnera przez magiczny ogród Klingsor (drugi akt dramatu muzycznego Parsifal), goszczą prestiżowy Festiwal Muzyczny, który odbywa się każdego roku w pierwszej połowie lipca. Z tej okazji zorganizowany jest operatywny serwis autobusowy, który kursuje na przystankach przed wszystkimi hotelami Wybrzeża Amalfitańskiego.Oprócz sławnych i renomowanych willi, nie można zapomnieć o wspaniałych monumentach, które zdobią Ravello. Znaczącą jest Katedra, która we wnętrzu przechowuje nadzwyczajne muzeum, prezentujące kryptę Katedry. Muzeum przechowuje marmury rzymskie, sarkofag z czasów późnego imperium, popiersie z XIII wieku, fragmenty dekoracyjne z tego samego okresu ambona i cyborium katedralne, dwa obrazy złocone dzieło Giovanni Filippo Criscuolo, oprócz tego piękny relikwiarz S. Barbara w kształcie popiersia wykonany ze srebra. Katedra zbudowana została w XII w., lecz ponownie przebudowana w XVIII wieku, ma wspaniałą bramę wykonaną z brązu z 1179 roku., elegancką dzwonnicę a wewnątrz przepiękną "mównicę" Niccolo' di Bartolomeo z Foggia (wiek XIII).
W drzwiach miasta, znajdziemy kościół romański Santa Maria a Gradillo z XII wieku, gdzie był tron szlachecki Ravello. Kontynując i przechodząc łuk zamku pałacu ufortyfikowanego w 1200 roku, dojdziemy do przestronnego placu Vescovado z okazałymi piniami. W głębi wspaniała Katedra S.Pantaleone, skonstruowana w 1087 roku, z woli szlacheckiej rodziny Rufolo. Odkryjemy jeszcze: trzynastowieczny pałac Confalone, z pięknym dziedzińcem i łukami gotyckimi; Urząd Miejski, który ma siedzibę w Casa Di Tolla z XI wieku.; następnie czarujący taras widokowy Principessa Di Piemonte, który dominuje wybrzeże Minori po Capo d'Orso.
Na naszym szlaku z długimi i sugestywnie splecionymi uliczkami Ravello znajdziemy jeszcze: Kościół San Giovanni del Toro (ze swą cenną Amboną Mojżeszową), Klasztor San Francesco, wzniesiony w XIII wieku z Dziedzińcem i siedzibą Biblioteki; plac Fontana Moresca. Jedyne i nadzwyczajne jest Museo del Corallo. Zbudowane w 1986 roku i gromadzące wyroby ręczne z korala z epoki rzymskiej, kamieni kamei, masy perłowej i muszli, wszystkie dzieła wykonane są przez zdolnych rzemieślników miejscowych.
Poza Boccaccio, także inni artyści zostali oczarowani nadzwyczajną atmosferę Ravello. Na przykład, w 1819 roku wielki malarz angielski William Turner przebywając we Włoszech dotarł aż do Ravello. Szkice i obrazy, które tworzył na wybrzeżu amalfitańskim, wystawione są w Tate Gallery w Londynie. Dziś Ravello jest także siedzibą Centrum Uniwersytecko Europejskiego Kultury.