Początki Positano, jak i wielu innych miast gubią się nocą w czasie, gdy przeszywa się legenda z historią. Jak często zdarzało się w przeszłości o braki wiadomości troszczyły się mity. Według jednej z bardziej znanych legend twierdzącej, że Positano zostało założone przez Posejdona, boga morza Neptuna z miłości do nimfy Pasitea.

Położone na południowym zboczu góry Monte Lattari, która ochrania od wiatrów stronę północną. Positano cieszy się, dzięki tej nadzwyczajnej pozycji wszystkimi korzyściami łagodnego i suchego klimatu. Wszystko otoczone jakby wzniesioną koroną zieleni góry Monte Comune, S. Maria del Castello, Conocchia, S. Angelo a tre Pizzi, Campo dei Galli e Paipo, od południa i od wschodu przestrzenne widoki na otwarte morze i na Capri.

Na morzu, w niewielkiej odległości milowej od wybrzeża znajdują się "Li Galli" i "Sirenuse" mały archipelag złożony z trzech niewielkich wysepek; Gallo Lungo, Rotonda i Castelluccio. Ta ostatnia jest uważana od zawsze jako mityczne miejsce magicznych Syren, stała się schronieniem niezapomnianego tancerza Rudolfa Nureyewa.

W pobliżu plaży Grande, rzymianie wybudowali okazałą willę patrycjuszowską, dziś zasłonięta przez ogrody i kościół Chiesa dell'Assunta. Sukcesywnie Positano stało się częścią Republiki Amalfi, pierwsza republika nadmorska, która przeszła okres kwitnący i niezapomniany dzięki handlowi morskiemu z innymi krajami śródziemnomorskimi. Osiemnasty wiek był okresem dobrobytu, jak świadczą jeszcze liczne wille późnego baroku konstruowane wzdłuż zbocza wschodniego.

W XX wieku, Positano stało się azylem dla wielu artystów i literatów rosyjskich i niemieckich, prześladowanych w czasie wojny, którzy wybrali to miejsce rozkoszując się pokojem i spokojem ducha. Wśród wielu pamiętamy Ghillausen, Zagarouiko, Escher, Clavel, Massine, Kowaliska, Seminow itd. dzięki ich dziełom przynoszącym znajomość na całym świecie tej strony raju.  [ Dalej...]