Positano często przywołane jest pamięci obecnością eleganckich i wykwintnych willi oraz domów oddających sławę, albowiem było miejscem zamieszkiwanym przez sławne osobistości. W Willi Sette Santi, około 1940 roku, mieszkała malarka Irena Kowaliska, a której obrazy na tkaninie nadal są symbolem Positano. Na przykład Willa Stella Romana, dziś własność Baronowej Uzbeck, gościła Papieża Jana Pawła II i prawdopodobnie fortepian Chopina.

Około 1750 roku, z ruin klasztoru benedyktańskiego zbudowano pałac, który kolejno nazwany został Palazzo Murat dlatego, że z początkiem XIX wieku zamieszkiwał w nim Gioacchino Murat. W Pałacu tym (który dziś przekształcony został w hotel) bierze początek Premio Positano per la Danca, który spośród sław gościł: De Sica, Zeffirelli, De Filippo, a także pisarza Tennesse Williams.

Sprzyjająca pozycja geograficzna rozmieszczona w środku masy obszaru, pomiędzy najbardziej uroczymi i bogatymi w historię jak i piękno naturalne. Właśnie dlatego Unia Europejska, Rząd Narodowy i Regiony przewidziały fundusz na zrealizowanie protegowanych stref morskich i lądowych. Boom turystyczny wydarzył się po drugiej wojnie światowej, lecz Positano pomimo gwałtownego rozwoju zachowało swą charakterystykę i słoneczną architekturę, z sugestywnymi i panoramicznymi stronami.

Nieskalna natura przyciąga olbrzymie liczby odwiedzających, nie tylko latem. Możliwości całorocznej turystyki są liczne: morski park naturalny, wilegiatura dla osób w podeszłym wieku, turystyka naukowa oraz podwodna, a także dla miłośników natury i kultury. Stworzenie stref ochronnych, zaofiarowało realne sposobności podnoszenia wartości i zatrudnienie w ciągu całego roku. Idee wokół Positano są rozmaite: konserwacja natury, dobra jakość produktów i nieporównywalność miejsca.

Wzdłuż wybrzeża istnieją serie schronień i wejścia do grot z różnych poziomów, z których zobaczyć można, że ostatnie zapadlisko wybrzeża miało miejsce niedawno, mówiąc geologicznie, a mianowicie około 8500 lat temu. Imponujące stalaktyty i stalagmity teraz wystawione na światło, a więc w fazie nieodwracalnego zniszczenia. Positano jest tak bardzo sugestywnym miejscem i zasługuje na miano "klejnot niebiański wybrzeża".