W dystrykcie gminy Positano obecne są liczne kościoły, wszystkie z ich własną historią i tradycją. W dzielnicy nazywanej Liparlati znajduje się kościół S. Giacomo a Liparlati, zbudowany w 1500 roku, dzielnica świętuje Patrona 25 lipca. W Fornillo jest kościół S. Margherita, który wydaje się być najstarszym w Positano, w którym dzwony przedstawiają L'Addolorata i Madonna delle Grazie. Świętą Patronkę obchodzi się 20 lipca. W części Montepertuso obecny jest kościół S. Maria delle Grazie, w którym corocznie 2 lipca obchodzi się święto dedykowane Madonna delle Grazie.

Z woli zamożnej rodziny Porcelli, w miejscu gęsto zamieszkałym Positano, wzniesiono kościół S. Caterina na Punta Reginella, który odznacza się swym cenionym stylem gotyckim. Plan owalny, kościoła Chiesa Nuova i S. Maria delle Grazie ma wyjątkowo rzadką posadzkę majolikową umieszczoną po restauracji, jest dziełem dwóch mistrzów neapolitańskich, braci Chiaiese. Kościół Chiesa Madre w Positano, dedykowany S. Maria Assunta był początkowo bardzo wpływowym opactwem istniejącym już w XI wieku. Wewnątrz podziwiać można malowidło na drewnie w stylu bizantyjskim. W kościele tym jest obecna, także płaskorzeźba Pistrice: fantastyczne monstrum pół ryba i pół smok.

Dzięki wrodzonym zmysłom gościnności positańczycy zdobyli i utrzymali jedno z pierwszych miejsc, spośród bardziej renomowanych miejscowości turystycznych świata. Lecz nie tylko w turystyce zajmowali pierwsze miejsce, również w dziedzinie mody. Positano jest punktem odniesienia międzynarodowego, przez obecność niezliczonych sklepów i eleganckich boutique, którymi usłane są ulice i zaułki.

Przejdźmy do szczegółów Positano: Syreny. Jest to kult, który wypływa z kultury greckiej. Mówią o tym różne fragmenty antyczne, lecz świadectwo bardziej znaczne pochodzi od Strabone, geografa greckiego żyjącego w I wieku p.n.e. Jak mówi tradycja, syreny znajdowały sie na wyspie Li Galli, na odcinku morza przed Positano, ich siedzibą były trzy małe wysepki odludne i skaliste. Zadaniem Syren było: przyciągać żeglujących i powodować ich śmierć. Urwiska skalne tego obszaru rzeczywiście mogły stanowić widoczny z daleka, punkt odniesienia dla marynarzy. Przybliżając się jednak, działanie prądów i wirów morskich ciskało statki na skały.  [ Dalej...]