Maiori, znajduje się w najgłębszej zatoce wybrzeża amalfitańskiego, między Amalfi i Capo d'Orso, była ujściem potoku Reginna Maior, tak zwanego w odróżnieniu z innym znajdującym się tuż obok Reginna Minor przy ujściu, którego jest położone Minori. Przez wiele wieków potok ten miał wpływ na życie miasteczka, aż do ostatniej katastrofalnej powodzi w 1954 roku, po której zostało całkowicie odbudowane, dlatego też aspekt ogólny Maiori jest dziś nowoczesny i tylko od czasu do czasu zobaczymy historyczne budowle.

Jednakże niewygody te zawsze zrównoważone były korzyściami zdobytymi przez położenie Maiori, punkt kontaktowy pomiędzy morzem a doliną potoku, który przez wieki utworzył główną drogę komunikacyjną między wybrzeżem Amalfi, a wnętrzem kraju zbocza Wezuwiusza. Także obecna kwitnąca aktywność turystyczna zawdzięczana tonom kamieni akumulowanych z czasem przez potok, które uformowały największą plażę na całym wybrzeżu amalfitańskim.

Najstarsze osiedlenie Maiori sięga czasów etrusków, gdy ocaleni z Marcinna (prawdopodobnie obecne Vietri sul Mare) i schronieni tutaj, aby zbudować osadę Cossa, obecnie dzielnica San Pietro w Posula. Toponomastyka musiałaby zachować w pamięci tego osiedlenia nazwę placu głównego, znajdującego się przed kościołem, aż do końca minionego wieku Piazza Vertunno, z nazwy boga etrusków Vertumno, który był poświęcony świątyni. Natomiast z epoki rzymskiej pochodzi nazwa Reginna Maior, chociaż nazwa Reginna wydaje się pochodzić, także od etrusków.

W Średniowieczu, Maiori było największym centrum operatywnym republiki amalfitańskiej: tu powstała część stoczni (inna w Minori), lecz przede wszystkim było dowództwem floty wojskowej, urzędem celnym z raprezentacją społeczeństwa handlowego, krótko mówiąc głównym portem Republiki. Z tej strategicznej pozycji otoczone było fortyfikacją, po której pozostały niektóre wieże obronne i zamek Castello di San Francesco, odbudowany w XV wieku. Także po wejściu Królestwa Neapolu, Maiori zachowało swą funkcję handlową w pewnym dobrobycie, mającą wartość tytułu "cittą regia" podczas Wicekrólestwa Hiszpańskiego.  [ Dalej...]