Niemożliwe będzie zrezygnowanie ze spaceru najsłynniejszą Doliną MŁynów, uważają tak romantyczni podróżni, jedno z bardziej cudownych miejsc na świecie: wzdłuż doliny del Chiarito (potok, który ją przechodzi) zostało zbudowanych mnóstwo hut żelaza, papierni, cegielni, fabryczek ceramiki i młynów. Scenariusz uwieczniony przez wielu autorów, a szczególnie przez malarzy niemieckich. Cudownym i jedynym skarbem nie do stracenia jest Museo della carta a mano di Amalfi, urządzone w jednym z lokali starej papierni.

"Jedyną" jest Grotta dello Smeraldo (Grota Szmaragdowa) ukryta w spokojnej i nadzwyczajnej zatoce Conca dei Marini, zagłębionej w wybrzeżu. Została odkryta w 1932 roku, przypadkowo przez awanturniczego rybaka. Stalaktyty i stalagmity stworzyły naturalną scenografię jak ze snu. Aby zrozumieć ów splendor, wystarczy wejść do groty w momencie, gdy słońce jest wysoko a morze spokojne, tworzące się odblaski świateł, które barwią całe środowisko wewnętrzne i nadają temu miejscu niepowtarzalny widowiskowy urok.

Święta i tradycje ludowe Amalfi związane są ściśle z kalendarzem kościelnym, który kulminuje z Settimana Santa, jednym z wielu wydarzeń słyszanych na całym Wybrzeżu z licznymi "Via Crucis" i z zachwycającymi procesjami. Między innymi bardziej ważną proceją jest Cristo Morto, przeprowadzana wieczorem w Venerdi Santo, wzdłuż dróżek prowadzących do centrum miejskiego Amalfi. Innym głównym wydarzeniem jest Natale (Boże Narodzenie): jak wszędzie po neapolitańsku, charakterystyczne jest przygotowanie szopek, które tutaj umieszczane są nawet w grotach i fontannach. Także w Grotta dello Smeraldo i Conca dei Marini, które okazjonalnie służą jako cel procesji podwodnych, na dnie groty umieszcza się szopkę z białej ceramiki.

Wielką ważność przyjmują także manifestacje na cześć świętych, przedewszystkim S.Andrea, świętego patrona miasta. Relikwie czczone w krypcie Duomo, gdzie zdarzył się także cud łaski (manny). Dwa razy w roku (27.06 i 30.11) przypada święto S.Andrea: popiersie Apostoła, to srebrna rzeźba z baroku neapolitańskiego, ciągnie procesję przez miasto i na plażę, gdzie przeprowadzone zostaje błogosławieństwo ryb. Następnie "o Viecchio" ('il Vecchio, popularne i spełniające przezwisko świętego) prowadzony jest pośpiesznie stromymi schodami Duomo, odświeżając tak dawny rytuał "wyzwanie bogów", którego oczarowanie ocalało jeszcze w formach współczesnych.

Święta są także okazją, aby przygotować wyszukane i szczególne potrawy: wystarczy przypomnieć tylko zeppole Bożego Narodzenia i S.Giuseppe. La pastiera i "minestra maritata" Świąt Wielkanocnych i inne wyśmienite posiłki, które są bardziej do kosztowania niż do opisywania. W Amalfi przygotowuje się wyśmienity makaron robiony ręcznie z posiekaną pietruszką, pieprzem i parmezanem, przyprawiony sosem z pomidorków świeżych i małży (vongole veraci "Scialatielli"). Później jest jeszcze "Menestra" ('minestra'): kapusta i inne warzywa gotowane w rosole z kurczaka, a także "pezzenta" (wędlina miejscowa zagotowana i podroby wieprzowe). Na koniec wiele różnych ciast cytrynowych: profiterols z kremem cytrynowym, tort cytrynowy i wiele innych.

Ciekawostką może być to, że Amalfi jest ulubionym miejscem, aby celebrować związek małżeński, turyści przybywają tutaj ze wszystkich stron Włoch jak i zza granicy. To stało się zjawiskiem tak wyraźnym, że przyciągnęło uwagę New York Times, który zadedykował szczególny serwis, opublikowany także w innych tytułach europejskich.